Tarla Faresi ve Kent Faresinin Maceraları

Minikler için herkesin bildiği ve çok sevilen bir masal ile tekrar karşınızdayız. ‘Tarla Faresi ve Kent Faresi’ isimli masal La Fontaine masallarından biridir…

Bir varmış bir yokmuş. Kalbur saman içinde bir şehirde bir kent bir de tarla faresi yaşarmış. Bu iki fare yaşam koşulları farklı olsa da tanışmış ve birbiriyle çok güzel bir şekilde arkadaşlık yapmaya başlamış. Kent faresi sık sık köye gelip tarla faresinin evine misafir olur, kırlarda ve doğal yerlerde doyasıya oynayıp arkadaşlığın ve özgürlüklerinin tadını çıkarırlarmış. Tarla faresi sık sık kent faresine kendince güzel sofralar hazırlar ve birlikte yerlermiş. Her ne kadar tarla faresi köyde fakir bir hayat sürse de arkadaşı için sofrayı ne bulduysa donatmaya gayret edermiş.

tarla-faresi-ve-kent-faresi-masali-oku

tarla-faresi-ve-kent-faresi-masali-oku

Bir gün yine yemek yiyerek sohbet ederlerken, kent faresi hep ben sana konuk oluyorum. Bu sefer de sen benim evime gel de, seni harika yiyeceklerle konuk edeyim demiş. Tarla faresi hemen kabul etmiş ve davet edildiği gün gelince aklında pastalar, börekler, tatlılar ve peynirlerin hayaliyle kent faresinin evinin yolunu tutmuş. Kent faresinin evine geldiğinde arkadaşının harika yiyecekler hazırladığını görmüş ve çok heyecanlanmış. İki arkadaş neşeyle sofraya oturup yemeklerden yemeğe tam başlamışlar ki dışarıdan bir ses gelmiş. Hemen korkup deliğe girmişler. Tarla faresi bu evin kedisi miydi diye sormuş. Kent faresi olabilir demiş. Daha sonra tehlikenin geçtiğini anlayınca iki arkadaş biraz iştahları kaçmış bir şekilde tekrar masaya oturmuş. Tam yemeklerine tekrar başlamışlar bu kez evden başka bir ses daha gelmiş. Yine ikili korku içinde deliğe kaçmış. Tarla faresi bu evin hanımı mıydı diye sormuş. Kent faresi olabilir demiş.

Tekrar ortam sessiz ve güvenli hale geldiğinde iki arkadaş saklandıkları yerden çıkmışlar. Kent faresi arkadaşından defalarca özür dilemiş ve yemeğe devam etmesini istemiş. Ancak, tadı kaçan tarla faresi ben belki fakirim böyle güzel yiyecekler yiyemiyorum ama köyümde özgürce kaçmadan mutlu yaşıyorum demiş. Bunun üzerine düşüncelere dalan kent faresi arkadaşına hak vermiş. Kent faresi tarla faresiyle birlikte eşyalarını toplayarak köye taşınmış ve bir daha kimseden kaçmadan özgürce yaşamışlar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir